Osnovni elementi srpske krsne slave

Bez krsne svijeće krsno ime se ne može slaviti. Veličina krsne svijeće zavisi od svečareve imovinske situacije, a smatra se da je ugodnija svijeća od žutoga voska nego li od bijeloga parafina. Krsnu svijeću valja da zapali domaćin kad dođe sveštenik da mu reže kolač ili kad prerezan kolač donese iz crkve. Svijeća obično gori cijeli dan. Takođe, svaka svečarska kuća priprema slavski kolač. To je naročiti hljeb od pšeničnog brašna zamiješen s kvascem i bogojavljenskom vodicom ili onom koju je sveštenik osveštao uoči slave. Okolo se on opaše jednim vijencem od tijesta, kao pojasom; po gornjoj kori prekrste mu se dva kajiša od tijesta i u njih se otisnu četiri liturgijska pečata sa grčkom skraćenicom IS-HS NI-KA, što u prevodu znači - Isus Hristos pobeđuje. Na ovoj kori mogu se staviti još neki ukrasi-figure, kao golub-simbol Svetoga Duha, klas pšenice-hljeb ili grozd grožđa-što označava vino. Koljivo je žito koje se kuva uoči krsnoga imena. Obično se prebira sve zrno po zrno od najčistije pšenice. Kad se žito skuva, voda se odlije, a žito ispere i prosuši. Posle se melje i sladi šećerom a zatim po želji dodaju orasi, vaniijla, suvo grožđe. O Krsnoj slavi vino je potrebno da se prelije kolač i koljivo, a ono što ostane u čaši ili flaši domaćin po običaju popije. Ulje je potrebno da se upali kandilo u kući pred ikonom i odnese u crkvu za posluživanje kandila pred ikonama na ikonostasu. U svakoj pravoslavnoj srpskoj kući može se naći grumičak tamjana u svako doba, po riječima jednog istoričara, “jer se Srbi svakad najpre kade, kad se god kućanski mole Bogu”, a za krsno ime i najsiromašniji svečar kupi ga makar i najmanje. Slavska ikona sa kandilom postavlja se, ako je moguće, na istočnoj strani zida najuglednije prostorije u kući. Vladika Nikolaj kaže da ”Mi ne obožavamo ništa i nikoga osim Presvete Trojice u Jedinicijednoga Boga. Ali mi poštujemo svetitelje, kao najbolju decu Božju i sljedbenike Hristove, i njihovim likovima ukazujemo posebno poštovanje”. Po pravilu svaka ikona trebalo bi da je prethodnoosvještana u crkvi,gdje to sveštenik obavi u oltaru, “Osvještane ikone su kanali moćne Božje blagodati koja liječi, preporađa, prosvećuje, ohrabruje i opominje. Gospod Bog toliko ljubi svoje svetitelje i mučenike kao najbliži krug svoje porodice, da daje čak moć i njihovim likovima kada se poštuju i njihovim imenima kada se prizivaju”.